وبلاگ هنری : دكوراسيون - لوازم تزئيني و گاهی هم مطالب تاریخی
درباره وبلاگ و نویسنده
سلام. من آزاده هستم ، اهل تهران. رشته اصلیم کامپیوتر (سخت افزار) هستش ولی به هنر علاقمندم. این وبلاگ هم یک وبلاگ هنریه که در آن تصاویر و توضیحاتی راجع به دکوراسیون مکانهای مختلف و لوازم تزئینی و ... ارائه خواهد شد. همینطور مطالبی راجع به جشنها و مراسم ایران باستان رو هم در اینجا خواهید دید. نمونه کارهای من و همینطور مطالب دسته بندی شده رو در قسمت آرشیو موضوعی جستجو کنید.
گلدان گل را مستقیم در برابر آفتاب نگذارید. همچنین آن را نزدیک حرارت شوفاژ یا روی تلویزیون قرار ندهید. گلدان را در قسمتی از اتاق که هوا جریان دارد بگذارید.
۹- گل نرگس در کنار گلها
گلهای نرگس را با دیگر گلها در یک گلدان قرار ندهید؛ زیرا گل نرگس گازی متصاعد میکند که باعث پژمرده شدن گلهای دیگر میشود.
۱۰- میوه در گلآرایی
شاید تزیین سبدهای گل با میوه را دیده و پسندیده باشید. این روش، یکی از جدیدترین روشهای گل آرایی است؛ اما باید توجه داشت که میوهها به خصوص سیب، گاز اتیلن متصاعد میکنند که باعث تکامل سریع گلها و زودتر پژمرده شدن آنها میشود. همچنین میبایست در یک دسته گل تعدادی را که پژمرده شدهاند از بقیه ی گلها جدا کرد؛ زیرا آنها همین گاز را به وجود میآورند.
۱۱- حفظ بهتر گلها و غنچهها
برای حفظ بهتر گلها و غنچهها، گلدان گل را در مواقعی که به آن نیاز ندارید در یخچال بگذارید؛ این کار باعث میشود غنچههای گل دیرتر باز شود.
۱۲- باز شدن سریعتر غنچه رزها
اگر میخواهید غنچههای رز زودترباز شوند، سرگل را در آب گرم فرو کنید و سپس با کیسهای پلاستیکی بپوشانید، غنچههای گل را که با پلاستیک پوشیده شدهاند، داخل گلدان پرآب و تمیز بگذارید و در مکانی گرم و آفتابی قرار دهید تا غنچهها باز شوند. توصیه میشود به آب گلدان کمی محلول نگهدارنده ی گل (رجوع شود به شماره ی2) بیفزایید.
۱۳- چند توصیه برای چیدن گل
اگر آنقدر خوش شانس هستید که برای هدیه دادن به دوستان یا تزیین اتاق میتوانید از باغ یا باغچه منزلتان گل بچینید، این توصیهها را به کار گیرید: - گل رز یا دیگر گلها را صبح زود، زمانی که هوا سردتر است با چاقو یا قیچی تیز بچینید. - یک سطل آب گرم همراه داشته باشید و ساقهها را فوری در آب بگذارید. - برای دوام بیشتر گلها، ساقه را با زاویه ونیم سانتیمتر بالاتر از گره رشد یا برگها قطع کنید.
۱۴- آب گلدان
یک سوم گلدان مورد نظر را با آب داغ (دمای 100درجه سانتیگراد) و بقیه را با آب سرد پر کنید. برای حفظ بهتر گلها کمی نگه دارنده ی گل (که میتوانید از گل فروشیها تهیه کنید) طبق دستور روی پاکت به آب بیفز ایید. از گلدان فلزی هرگز استفاده نکنید؛ زیرا این نگهدارندهها به فلز واکنش نشان میدهند.
۱۵- خشک کردن گل
برای خشک کردن گلها از اسپری موی سر استفاده کنید. اسپری مانع پژمرده شدن گلها میشود.
۱- با چاقوی تیز برگهای پایینی گل را که داخل آب قرار میگیرد، بچینید.
این برگها در آب میپوسند و آب گلدان را کثیف میکنند.
۲- مایع نگهدارنده ی طبیعی گل
شاید شما ترجیح میدهید به جای خرید نگهدارندههای گل از گل فروشیها، خودتان در منزل این مواد را تهیه کنید. شما را با دو فرمول ساده برای تهیه ی نگهدارنده ی گل آشنا میکنیم. نسخهها را به کار گیرید و اثر آن را برای دوام عمر گلهایتان ببینید.
*دو قاشق غذاخوری آبلیموی تازه، یک قاشق غذاخوری شکر و نصف قاشق غذاخوری سفیدکننده (یا پودر دکلره) را با یک لیتر آب مخلوط کنید و گلها را بهجای آب داخل این مایع بگذارید.
*دو قاشق چایخوری سرکه ی سفید و دو قاشق چایخوری شکر را در یک لیتر آب مخلوط کنید، سرکه به عنوان تمیز کننده و برطرف کننده باکتریها و شکر به عنوان غذای گل عمل میکند.
۳- طریقه ی بریدن ساقه ی گل
ساقه ی گلها- به ویژه گل رز- را داخل ظرف آب گرم فرو کنید و در همان حالت انتهای ساقه را به اندازه ی دو سانتیمتر با چاقوی تیز یا قیچی ببرید. این کار، حبابهای هوا را که باعث کج شدن ساقه ی گل، ممانعت از جریان آب و مواد غذایی در ساقه و نیز پژمردن زود هنگام گل میشود، خارج میکند.
۴- استفاده از آب ولرم در گل آرایی
هنگام قطع کردن ساقه و پیرایش گلها از آب ولرم و گرم استفاده کنید؛ زیرا اکسیژن کمتری دارند و حبابهای هوا به مقدار زیاد وارد ساقههای گل نمیشود.
۵- راست نگه داشتن ساقه ی گل
برای راست و چوبی شدن ساقه ی گل رز، ساقه را برای ده ثانیه در آب جوش قرار دهید و بلافاصله آن را در آب سرد فرو کنید. این کار باعث میشود جریان هوا در ساقه متوقف شود.
۶- بریدن ساقه ی گلها
انتهای ساقهها را با زاویه کوتاه کنید. این کار باعث میشود انتهای ساقه با قرار گرفتن در گلدان مسدود نشود برش صاف ساقه طی تماس با ته صاف گلدان موجب مسدود شدن ساقه و نرسیدن آب و مواد غذایی به گل میشود.
۷- ترمیم ساقه ی شکسته ی زنبق
اگر ساقه یک زنبق شکست با یک نوارچسب ساقه را ببندید.
بهمنگان : بهمن روز از بهمن ماه برابر با 2 بهمن در گاهشماری ایرانی
جشنی در ستایش و گرامیداشت بهمن در اوستایی "وُهومَنَه" و در پهلوی "وَهمَن" به معنی "اندیشه ی نیک" یا "بهترین اندیشه".
بخش نخست این واژه «وُهُو» از «وَنـْگـْهو» اوستایی که صفت است به معنی خوب و نیک، که در فارسی هخامنشی «وَهۇ» و در سانسکریت «وَسۇ» خوانده میشود، در پهلوی «وِه» و در فارسی «بـِه» شده است. بخش دوم «مَنـَه» برابر است با واژه ی سانسکریت «مَنـَس» که در پهلوی «منیشن» ودر فارسی «منش» شده است. در این روز آشی به نام «آش بهمنگان» یا «آش دانگو» به صورت گروهی پخته می شده است که نام «دانگو» یا «دانگی» برگرفته از همین سنت اشتراکی آن است.
ابوریحان بیرونی در کتاب «التفهیم» درباره ی بهمنجه می نویسد : "بهمنجه بهمن روز است از بهمن ماه، ایرانیان در این روز بهمن سفید (نام گیاهی است که در کرانه ی خراسان و جاهای دیگر ایران می روید) با شیر خالص پاک می خورند و می گویند حافظه را زیاد می کند و فراموشی را از بین می برد، ولی در خراسان هنگام این جشن مهمانی می کنند و بر دیگی که در آن از هر دانه ی خوردنی و گوشت حیوان حلال گوشت و تره و سبزی ها پدیدار است، خوراک می پزند و به مهمانان خود می دهند و برای هریک از داده های خدا سپاس به جای می آورند."
در "آثارالباقیه" نیز آورده است : "بهمن ماه روز دوم آن روز بهمن، عید است که براى توافق دو نام آن را بهمنجه نامیده اند، بهمن نام فرشته ی موکل بر بهایم است که بشر به آن ها براى عمارت زمین و رفع حوایج نیازمند است و مردم فارس در دیگ هایى از جمیع دانه هاى ماکول با گوشت غذایى مى پزند و آن را با شیر خالص مى خورند و مى گویند که حافظه را این غذا زیاد مى کند و این روز را در چیدن گیاهان و کنار رودخانه ها و جوى ها و روغن گرفتن و تهیه ی بخور و سوزاندنى ها خاصیتى مخصوص است و بر این گمانند که جاماسب وزیر گشتاسب این کارها را در این روز انجام مى داد و سود این اشیا در این روز بیشتر از دیگر روزهاست."
در ترجمه ی "خرده اوستا" نیز بر موکل بودن بهمن بر چهارپایان اشاره ای شده است بدینگونه که : "در جشن بهمنگان، برای اینکه امشاسپند بهمن در جهان مادى نگهبان چارپایان سودمند است، از خوردن گوشت پرهیز مى کنند."
شاعر نامدار ایرانی سده ی پنجم «على بن توسى»(اسدى توسى) در کتاب لغتنامه ی خود "لغت فرس"زیر کلمه ی بهمنجه مى نویسد : "بهمنجه رسم عجم است، چون دو روز از ماه بهمن مى گذشت بهمنجه مى کردند و این عیدى بود که در آن روز خوراک مى پختند و بهمن سرخ و زرد بر سر کاسه ها مى افشاندند."
چنان که از نوشتار ابوریحان و اسدی توسی برمی آید گیاهی هم به نام امشاسپند بهمن خوانده میشود که در بهمن ماه یا زمستان باز می شود و در پزشکی این گیاه معروف است و در تحفه ی حکیم مؤمن و بحرالجواهر، بیخی سفید یا سرخ رنگ مانند زردک و خوشبو با اندک صلابت و کجی و خارناک تعریف شده است.
همین گیاه است که در فرانسه «Behen» خوانده می شود و در گذشته ریشه ی آن را به نام بهمن سرخ و بهمن سفید در داروخانه های اروپا به کار می بردند.
انوری گوید :
بعد ما کز سر عشرت همه روز افکندی سخن رفتن و نا رفتن مادر افواه اندر آمد ز در حجره ی من صبحدمی روز بهمنجه یعنی دوم بهمنماه
عثمان مختاری شاعر سده ی ششم نیز می گوید :
بهمنجه است خیز و می آرای چراغ ری تا برچینیم گوهرشادی ز گنج می این یک دومه سپاه طرق را مدد کنیم تا بگذرد زصحرا فوج سپاه دی